Sunday, April 27, 2008
..............ഉരുംബ് അരിക്കുന്ന .....
ഉരുംബ് അരിക്കുന്ന ..പുഴുക്കള് നിറഞ്ഞ.. ഈ ശരീരത്തില് നിന്നും ...പിറകോട്ട്....ഒടുവില് തുണിയില്ലാതെ നില്കുന്ന ഒരു കുഞ്ഞിലേക്കും.....ഓടിയോളിക്കുന്ന പലതും നമ്മുടെ ഓര്മകളുടെ തീച്ചുളയില് വെന്തു ഉരുകി നശിച്ചതും നാം കണ്ടതല്ലേ..ഉരുകി തീരുന്നതിനു മുമ്പ് ..ഈ കലികാല ബിന്ദുവില് .കാലം എനിക്ക് നല്കുന്ന എന്തിനേയും ഈ മഞ്ഞു പോലെ തണുത്ത പ്രതലത്തില് കുത്തിക്കു റിക്കുന്നതിനു..എന്റെ മൌനങ്ങള് സമ്മതിക്കുമെങ്കില്. ഈ യാത്രകള് ക്ക് ഒരു ചിന്തയും ഒരു ലക്ഷ്യ സ്ഥാനവും കൈ വരും...അതു തീര്ച്ച .
Subscribe to:
Post Comments (Atom)
2 comments:
നല്ല വരികള്...
കൊള്ളാം--- ഇനിയും പോരട്ടേ!! ആശംസകള്!
Post a Comment